Reindeers

આ પુસ્તકને યુવાનોનો ખુબ સ્નેહ મળશે...રાજીપો...!!!

A must read book

આદરણીય અનિલભાઈ, આપની નવલકથા એકજ બેઠક પર પૂરી કરી, આ નવલકથા વાંચતી વખતે આપણે ખુદ નવલકથાના નાયક હોય તેવી અનુભૂતિ સતત થતી રહી. ખુબજ સરળ ભાષામાં તમામ મુદાઓને આવરી લીધા, દરેક વ્યક્તિના જીવનમાં આવા ખાસ બારકસ મિત્રો હોય જ છે પણ તેનું શબ્દોમાં વર્ણન આપના દ્વારા કરવામાં આવ્યું. ખૂબ ખૂબ અભિનંદન.....

જ્યારે મને આ પુસ્તક મળી હું ખૂબ ઉત્સાહિત હતો પ્રથમ પેજ થી લઈને લાસ્ટ પેજ સુધી એકી બેઠકે વાંચી ગયો ક્યાંક મને હસાવ્યો તો ક્યાંક આંખોમાં પાણી પણ આવી ગયું હોસ્ટેલ ના દિવસો યાદ આવી ગયા અદભૂત પુસ્તક છે

ભવિષ્યમાં આ દિવસો તને મિસ થશે.......
મોજ અને મોકો મળે ત્યારે લઈ લેવાના....
“પા’ડ ચડનારો માણહ પહેલા પગથિયાથી શરૂઆત કરતો હોય સાયબ,
આવી નાની-નાની ભૂલુંનાં પગથિયાં ચડીને માણાં ચાણે મોટા ગુનાની ટોચે પોંચી જાય એની ખબરેય નો રેય”....
****

રાત્રે ૦૯.૩૦ એ રેન્ડિયર્સ હાથમાં લીધી અને શરુ થઈ છાત્રાલય લાઈફની કથા.
અનિલ ચાવડાની બુકના સબટાઇટલ્સ ‘જિંદગીના વળાંક લેતા વરસની કથા’ને યથાર્થ ઠેરવતી નવલકથાએ મને પણ મારી હોસ્ટેલલાઈફના ભૂતકાળમાં ગરકાવ કરી દીધો. કૂલિયાથી શરુ કરીને મૂછોના ઉતારના ગૃહપતિ સુધીની વાર્તા એકી બેઠકે વાંચવા મને મજબૂર કરી દીધો.

આહાહાહા... દરેક પાત્રોનો પોતાનો મિજાજ અને તમારા શબ્દોએ જે કલેવર ચડાવ્યા છે એ હજી તાદૃશ નજર સામે તરવરે છે. “સુખડીપુરાણ” અને “ હમ દિલ દે ચુકે સનમ”એ તો ખૂબ હસાવ્યા. સોમલાના ભૂતે અને વાળઉછેર કેન્દ્રે પણ ખૂબ મજા કરાવી તો અંતિમ બે પ્રકરણે આંખોના ખૂણા ભીના કર્યા.

‘રેન્ડિયર્સ’ વિશે વધારે લખીને સ્પોઈલર નથી બનવું. ક્યાંય રસભંગ થાય એમ છે જ નહી અને મધરાતે ૦૧.૩૦એ આખી નવલકથા વાંચે પાર કરી. પ્રિય અનિલભાઈને નવલકથા માટે ખૂબ ખૂબ અભિનંદન અને આ પુસ્તક અનેકાનેક સોપાન સર કરે એવી શુભેચ્છાઓ....
અમારી હોસ્ટેલ લાઈફની જર્ની પણ આવી જ કૈક છે, પણ એ વિશે વિગતે ફરી ક્યારેક.

જેમણે હોસ્ટેલલાઇફ જાણી છે, માણી છે એ બધાએ જરૂરથી વાંચવા જેવી નવલકથા છે અને જેમણે હોસ્ટેલલાઇફનો કે છાત્રાલયનો અનુભવ નથી એમણે તો જરૂર ને જરૂરથી વાંચવા જેવી છે. મેં મારા હોસ્ટેલના અંગત મિત્રોને ભેટ આપવા માટે બૂક કરાવી લીધી છે. અને તમે???

ક્યાં બાત હૈ! અનિલભાઈ તમે સ્કૂલની યાદ તાજી કરાઈ નાખી ભૈ, શું શબ્દશૃંખલા લખી છે. એકએક શબ્દને વાંચતાં પોતાપણાનો અનુભવ થયા કરે , જાણે હું સ્વયંમ એ પાત્ર હોઉં? અનિલભાઈની આંગળીના ટેરવાને રસ કરી પી લઇએ એવી છણાવટ, ને શબ્દે શબ્દે જો જાર નાખો તો ધાણી ફુટી નિકળે! હાસ્ય તો વળી ક્યાંક ગંભીરતા સાથે સાથે જડબેસલાક શિખામણ, ફિલ્મી સ્ટાઈલમાં દશ્ય બદલતાં જાય ને આપણે જાણે તરબોળ થતાં જઈએ, વાતો તો આપણે સ્કૂલ કાળમાં જે બોલ્યાં એ અસલ, પેલા બેચરભૈના કૂલિયાના શબ્દનું રહસ્ય, ભારતીબહેનની ઘોડાદોડ પદ્ધતિ, કાદરીસાહેના શોર્ટકર્ટ્સ, છાત્રાલયની મસ્તી, પ્રાર્થનાસભાની એ યાદગાર પ્રાર્થના 'ઈતની શક્તિ હમેં દેના દાતા' , ચોરીછુપી ફિલ્મ જોવાની મજા (ફિલ્મનું નામ નહીં કહું) પડીકીની ટીખળખોરીને ચોરીનો આપણો જૂનો રસ્મો રિવાજ , ચોપડી વચ્ચે રાખી ચોરીછૂપીથી વાંચવાની મજા એ પણ કોઈ કોમિક ચોપડી, પેલું સાલું સુખડીપુરાણ, સોનલને આપવાનો લવલેટર વાંચતા તો પેલું ૧૫ સેન્ટીમીટરનું ગૂબડુ જે ધકધક થાય !! શિલ્પાની નાતજાત વગરની મિત્રતા સમજાવનારી વાતો, પોપટીયાની પકોડીથી સમાધાન ને વળી બ્રિજયાની ગોખણપટ્ટી, સોમલાનુ ભુત ને જીવાભાની મુછ આહાહા...., બાપે આપેલી ચોરી ન કરવાની શિખામણ... વાંચવા વાંચતાં આંખોમાં ઝળઝળિયાં આવી જાય, રેન્ડીયર એટલે ટુન્ડ્ર પ્રદેશમાં (આ લે લે કિસંગ તું હવે રેવા દે એ તો જે નવલકથા વાંચે એ જ આ અર્થ માણી શકે) , રિસીપ્ટથી રિઝલ્ટ સુધીની રોમાંચભરી વાતો, સ્કુલના છેલ્લા દિવસનો એ યાદગાર પ્રસંગ ને ગૃહપતિને ભેટી ને રડવું (વાંચતા વાંચતા રડી જ પડાય), કદી આપણે જેને વિલન સમજતાં હોઈએ એ હિરો નિકળે તો?? એ માટે તો આ નવલકથા (ભારપૂર્વક હું તો કહું વાંચવી જ રહી ) વાંચવી રહી ને છેલ્લે અનિલભાઈ એ તો આ ચોપડી વંચાવી કર્યું 'ભગાના ભા જેવું'
.... કિરણ ચૌધરી 'કિસંગ'

પ્રિય અનિલભાઈ,
આપની નવલકથા રેન્ડિયર્સ વાંચવાની ખૂબ મજા આવી, જલસો પડી ગયો. નવલકથા ઓછી અને જાણે એક ફિલ્મ જોતા હોય એવું લાગ્યું. એક એક દ્રશ્ય આંખની સામે ભજવાતું હોય એવું લાગ્યું. ખૂબજ સરળ, પ્રવાહી ભાષામાં એની રજૂઆત છે. કથા અસ્ખલિત વહે છે. ક્યાંય રસભંગ નથી થતો કે નથી આવતો કંટાળો. શીર્ષક પણ નવલકથાને બંધબેસતું છે. છેલ્લું પ્રકરણ આંખોના ખૂણા ભીંજવી દે એટલું બધું સુંદર લખાયું છે‌. છેલ્લા બંને પ્રકરણો નવલકથાને એક નવી ઊંચાઈ પર લઈ જાય છે. એક કવિની કલમે જ્યારે આવી સુંદર નવલકથા સર્જાય છે ત્યારે એ વધુ વિશિષ્ટ બની રહે છે. ખૂબ ખૂબ વધાઈ અને તાળીઓના ગડગડાટ સાથે નવલકથાના ક્ષેત્રમાં તમારું ઉષ્માભર્યું સ્વાગત છે.
- જીમીત મલ

Readymade screen play for 'Gujarati 3 Idiots'.
The writer smartly woven each thread of school-college-hostel life in the story with realistic characters, full of humor and energetic teenage friendships.
It takes just one seating to go through and so much is reflecting in the heart of reader while going through.
Congratulations to Anil Chavda for such a wonderful book and I am thirsty for more from him...

અનિલ ચાવડાની સુંદર નવલકથા "રેન્ડિયર્સ" પ્રિય બૂકિન્ગથી જેટલી જલદી મળી એટલી જ ઝડપથી વંચાઇ પણ ગઇ. એક જ બેઠકે સડસડાટ વાંચવાની મઝા આવી. જાણે મારા જ વિદ્યાર્થીઓ મળવા આવ્યા અને ભૂતકાળની વાતોને વાગોળતાં વાગોળતાં સમય ક્યાં પસાર થઈ ગયો તેની પણ ખબર ના પડે એમ નવલકથા પૂરી થઈ ગઈ.
તરુણાવસ્થાના મનને, તેમની ભાવના-લાગણીને આ નવલકથામાં સુંદર રીતે લેખક વણી લેવામાં સફળ થાય છે. શિક્ષકોએ તો ચોક્કસ વાંચવા જેવી નવલકથા. અને હા વિદ્યાર્થીઓ ને ભેટમાં આપવા જેવું પુસ્તક.
અનિલ ભાઈ ખૂબ ખૂબ આભાર અને અભિનંદન

નમસ્કાર,
૪ તારીખે જ્યારે સાંજે લગભગ પાંચ વાગ્યે રેન્ડિયર્સ કુરિયરથી ઓફિસના સરનામા પર મળી હું કામ પતાવી બેઠેલો હતો.થયુ કે પ્રસ્તાવિક આભાર વાંચી લઉં પછી આખું પુસ્તક શાંતિથી વાંચીશ પછી મારી નજર આગળના શબ્દો પર પડી. મારું નામ છે કૂલિયો. અને પછી તો હું સ્થિર નજરે આગળ વાચતો જ રહ્યો. સાંજ વિતી ને રાત થવામાં હતી એનો પણ મને ખ્યાલ ન'તો રહ્યોં. પ્રકરણ એકથી ચૌદ તો હું ઓફિસમાં જ પતાવી બેઠેલો ઘરે આવી ને થોડીવાર ફરી વાંચન શરું કરી દિધું. એવુ જરાય ન'તુ કે પુસ્તક ખાલી પતાવવા ખાતર પતાવી જ દેવું.પણ શબ્દો અને પાત્રોથી મને છુટું ન પડી શકાયું. પાંચ મિત્રોમાં ક્યાંક મને હુ ખુદ પણ દેખાતો હતો.એ પાત્રો સાથે હું ક્યાંક ખુલ્લા મોઢે હસ્યો છું, ક્યાંક ઉંડા વિચારોમાં ઉતર્યો છું વડી ક્યાંય ભુતકાળમાં પણ ભમી આવ્યો.મને નવલકથમા પન્નાલાલ પટેલ હંમેશા પોતિકા લાગે છે. જ્યારે રેન્ડીઅર્સ વાંચી ત્યારે એવું ફિલ થયુ જાણે શબ્દો થકી મારી સ્કુલ લાઈફ ને ફરી જીવ્યા નો અનુભવ થયો.રેન્ડિયર્સ વાંચી પછી મને અનિલ ચાવડા પણ પન્નાલાલ ની જેમ બઉ પોતિકા લાગ્યા. કવિ .ખૂબ પ્રેમ ❤️ રેન્ડિયર્સ આપવા બદલ દિલથી આભાર